Lachende mensen, verdrietige mensen.
Mensen die in hun eigen gedachten zitten & mensen die haast hebben.
Rustig rolt er een zachte traan naar beneden.
Verdronken in de vele gedachtes die opkomen.
Soms zijn je tranen je beste vrienden terwijl je tegen ze vecht alsof het je vijanden zijn.
De herinneringen nemen weer plaats voor verdriet.
Het gevoel die ik eerst bij je had is verdwenen.
Ik wil je niet laten gaan maar ik moet wel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten