vrijdag 19 oktober 2012

Poetry.



Echte liefde komt uit het hart. Een combinatie van woorden & gevoel. Een combinatie van gelukzaligheid & blijheid. In mijn gebed, mijn vrijheid. Liefde kun je geen liefde noemen als je God niet gekent hebt. Als je in je gebeden niet gehuilt hebt, als je God niet gesmeekt hebt je zondes te vergeven. Hoe klein je zondes ook zijn, vergeet niet wie je ongehoorzaam bent geweest. Vergeet niet wie je elke dag beschermt. Laat je gebeden niet voorbijschieten, want voor je het weet wordt er voor jou gebeden. Je gebeden zijn je wapens tegen de wormen in je graf, tegen de shaytaan die het begaf, toen jij de pad van Allah verkoos. Besteed je jeugd goed want voor je het weet wordt je oud. Besteed je tijd goed want het wordt je niet vergoed. Elke keer als ik eraan denk stromen de tranen weer naar beneden. Hoe Barmhartig is onze Heer? Hoeveel vergeeft Hij wel niet? En toch blijven we klagen, keer op keer. Het werd me even teveel, zittend op mijn gebedsmatje gedenkte ik U keer op keer. De tranen bleven stromen tot Fajr. De Quran nam ik erbij, voelde me gezegend, gezegend dat ik een deel uit maak uit deze grote religie. Mijn zusje vroeg me: waarom huil je? Ik had de kracht niet om het haar uit te leggen, bang dat de tranen weer gingen stromen. Stromen als dikke regendruppels op en koude winternacht.

© Umm Safiya ♥.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten